Annemarie Schimmel, een van de toonaangevende autoriteiten op het gebied van Perzische literatuur, biedt een helder en uitgebreid overzicht van het verfijnde systeem van retoriek en beeldspraak dat door dichters in Iran, het Ottomaanse Rijk en moslim-Indië wordt gebruikt.
Inhoud en Thematiek
Schimmel legt uit hoe deze beelden door de eeuwen heen zijn ontwikkeld en aangepast aan veranderende omstandigheden binnen de moslimwereld. Perzische poëzie streeft niet naar spontaneïteit of persoonlijke expressie, maar berust op vaste conventies zoals prosodie, rijm en verbale instrumentatie. Elke versregel wordt gezien als een perfect gevormde, veelvlakkige edelsteen die de relatie tussen de dagelijkse werkelijkheid en het transcendente weergeeft.
De kenmerkende versvorm van de ghazal, een reeks rijmende coupletten, dient om de ware bedoelingen van de dichter te verhullen in traditionele beeldtaal. Schimmel benadrukt dat Perzische poëzie qua structuur meer overeenkomt met middeleeuwse Europese versvormen dan met de westerse poëzie sinds de Romantiek.
Structuur en Betekenis
Omdat Perzische poëzie niet narratief of dramatisch van aard is, ligt haar kracht in een zorgvuldig opgebouwde “architectonische” ontwerp, waarbij elke beeldspraak nauwkeurig in een samenhangend patroon past. Centraal staat de transformatie van de wereld in een web van symbolen, diep geworteld in de islamitische cultuur.
Geschiktheid en Taal
Dit werk is bij uitstek geschikt voor studie en diepgaande zelfreflectie over Perzische poëzie en cultuur. Het materiaal is in het Nederlands beschikbaar en geschikt voor gevorderde taalgebruikers en geïnteresseerden op academisch niveau.
Intertaal is uw betrouwbare leverancier, die snelle levering garandeert, zodat u direct toegang heeft tot deze waardevolle bron.