Het schrijven van poëzie kan voor individuen, zoals diegenen die onvrijwillig deel uitmaken van een groep, een essentieel middel tot zelfexpressie zijn. Door te werken met artistieke middelen zoals poëzie, wordt het zelfinzicht vergroot en kunnen gevoelens bespreekbaar worden gemaakt. Naast gedichten kunnen in de sociale zorg ook andere artistieke methoden worden ingezet, die een alternatieve benadering bieden ten opzichte van louter gesprekken of trainingen. Daarom dienen artistieke middelen in de sociale zorg niet als doel op zich te worden beschouwd, maar als waardevolle instrumenten – mits methodisch en passend bij de problematiek en interesses van de specifieke groep toegepast.
Dit boek slaat een brug tussen de artistieke en agogische aspecten van de sociale zorg. Vanuit sleutelbegrippen zoals mensbeeld, creativiteit en beroepshouding leren studenten en studentes musisch-agogisch te werken. Praktijkvoorbeelden en oefeningen maken dit boek tot een heldere en praktische gids.